Plantengeslacht Colquhounia
Natuurlijke leefomgeving van Colquhounia
Colquhounia is een warmteminnend geslacht binnen de Lamiaceae en komt van nature voor in de bergachtige regio’s van de Himalaya, Zuid-China en Zuidoost-Azië. De soorten groeien daar op zonnige, open hellingen, lichte struikvegetaties en rotsige plateaus tussen 1.000 en 3.000 meter hoogte. De bodems zijn mineraal, goed doorlatend en vaak licht kalkhoudend of stenig. Het klimaat is uitgesproken seizoensgebonden met koele winters, milde lentes en warme zomers, omstandigheden waarin Colquhounia zich ontwikkelt tot stevige, aromatische heesters met opvallende buisbloemen.
Standplaatsomstandigheden van Colquhounia
In de tuin staat Colquhounia graag op een warme, zonnige plek met een luchtige, goed doorlatende zand- of leemgrond. Een lichte bescherming tegen koude oostenwinden of late nachtvorst is wenselijk. De winterhardheid varieert per soort, maar de meeste vallen rond USDA-zone 8, met een temperatuurbereik van –12 °C tot –7 °C. In koelere klimaten is het raadzaam de plant als kuipheester te houden, zodat hij in de winter vorstvrij kan overwinteren. Een verhoogde of stenige plantplek voorkomt natte voeten in de winter.
Kenmerken van Colquhounia
Colquhounia vormt aromatische, middelhoge tot grote heesters met tegenoverstaand, vaak zacht behaard blad. De bloei verschijnt in de late zomer tot herfst en bestaat uit buisvormige bloemen in warme tinten zoals rood, oranje, geel of kopertinten, afhankelijk van de soort. De stengels zijn stevig en licht houtig en geven de plant een solide, maar open structuur. Sommige soorten krijgen in de herfst rood of paars verkleurend blad, waardoor extra seizoenswaarde ontstaat.
Toepassingen van Colquhounia in de tuin
Colquhounia past vooral goed in warme, beschutte tuinen en in exotisch of subtropisch geïnspireerde beplantingen. In potten op een terras komt het geslacht eveneens goed tot zijn recht, vooral wanneer de plant op een zonnige plek staat waar de late bloei goed zichtbaar is. Combinaties met siergrassen, Salvia, Cestrum, Abelia en andere warmte minnende soorten geven een luchtige, kleurrijke sfeer. De plant voegt een duidelijke nazomerbloei toe en werkt als een solide, maar niet zware structuurheester.