Plantengeslacht Phuopsis

Natuurlijke leefomgeving van Phuopsis
Phuopsis is een klein, bodembedekkend geslacht binnen de Rubiaceae en komt van nature voor in de berggebieden van de Kaukasus en delen van West-Azië. De planten groeien daar op zonnige hellingen, open bosranden en stenige graslanden. De bodem is mineraal, goed doorlatend en vaak licht kalkhoudend. Het klimaat is continentaal tot gematigd, met koude winters en warme, droge zomers. In deze open omstandigheden ontwikkelt Phuopsis zijn lage, spreidende groei en langdurige bloei.

Standplaatsomstandigheden van Phuopsis
In de tuin staat Phuopsis het liefst in volle zon tot lichte halfschaduw. Een goed doorlatende zand- of leemgrond is belangrijk, omdat de plant niet houdt van natte winters. Op een iets schrale bodem blijft de groei compacter en de bloei rijker. Phuopsis is goed winterhard binnen USDA-zone 5, met een temperatuurbereik van –29 °C tot –23 °C. Een open, luchtige standplaats bevordert een gezonde bladstructuur.

Kenmerken van Phuopsis
Phuopsis vormt lage, kruipende matten met frisgroen, smal blad dat in zachte kransen rond de stengels staat. De bloemen verschijnen van het late voorjaar tot diep in de zomer en zijn helder rozerood tot karmijnroze van kleur. Ze staan in kleine hoofdjes boven het blad en geven de plant een opvallend kleuraccent zonder grof te worden. De bekendste soort is Phuopsis stylosa (ook bekend als Crucianella stylosa), die snel een gesloten tapijt vormt. De groeiwijze is vlot maar goed beheersbaar.

Toepassingen van Phuopsis in de tuin
Phuopsis is bijzonder geschikt als bodembedekker in zonnige borders, rotstuinen, op taluds en langs paden. De plant combineert mooi met Nepeta, Salvia nemorosa, Geranium sanguineum, Stachys en lage siergrassen. Door de lange bloeitijd en frisse bladkleur is Phuopsis een goede verbindingsplant in zonnige beplantingen. Ook tussen stenen en aan de rand van verhardingen komt hij goed tot zijn recht, waar hij kleur en samenhang geeft zonder te overheersen.